حرمت غنا را اظهار مىكند و سپس فرزندش رساله‌اى مستقلّ و مستدلّ در حرمت غناء نوشته ، تا مبادا ثغور احكام و قوانين الهى و حصار دين رخنه پيدا كند . [ 2 - ] يكى ديگر از رسوبات انحرافى باقيمانده در ايران مخصوصا اصفهان ، آثار و بقاياى اهل تسنّن بود . مردم اصفهان زمانى از نواصب و مخالفين و دشمنان امير المؤمنين عليه السّلام و ائمّهء طاهرين - صلوات اللّه عليهم - بوده و آنچنان حدّت داشتند كه هنگام منع عمر بن عبد العزيز از سبّ امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - مخصوصا در خطبه‌هاى نماز جمعه كه معاويه آن را سنّت قرار داده بود ، مهلت خواستند ، بعدا هم در اين راه غلط باز مستمرّ [ و مصرّ ] بودند و حتى بعضى از بزرگان علماء اهل سنّت كه عبورش به اصفهان افتاد و اين وضع را ديد تصميم گرفت مدّتى براى هدايت آنها به فضائل امير المؤمنين - عليه الصّلاة و السّلام - در اصفهان بماند و چنين كرد . مرحوم صاحب بن عبّاد - رضوان اللّه عليه - در زمان وزارتش در دورهء سلاطين آل بويه گامهاى بلندى در هدايت مردم اصفهان برداشت و بالاخره نور ولايت امير المؤمنين و ائمّهء طاهرين عليهم السّلام در مقاطع مختلف تاريخ در اصفهان رو به گسترش نهاد ، تا زمان صفويّه كه به اوج رسيد . در زمان صفويّه ؛ هم از ناحيهء آن سلاطين شيعه از دودمان علوى ، و هم از ناحيهء علماى بزرگ شيعه در هدايت مردم ايران مخصوصا شهر اصفهان [ و ] پايتخت ايران كوششهايى از جوانب علمى و اخلاقى و ديگر جهات به عمل آمد ، در كتاب « جامع عباسى » تأليف شيخ بهايى ، به نام شاه عباس كبير پس از القابى شاه را به « كلب آستانهء على بن ابى طالب » به بالاترين القاب مفتخر مىكند ، شاه عبّاس با پاى پياده دو مرتبه از اصفهان به مشهد براى زيارت حضرت ثامن الائمه على بن موسى الرّضا - صلوات اللّه عليه - مشرّف شده و از ساختن كاروانسراهاى راه زوّار آن حضرت گرفته تا تعمير